Τετάρτη 6 Απριλίου 2016

Απεργία 7ης Απρίλη


7 ΑΠΡΙΛΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!
(Συγκέντρωση στις 10.30 στον Αη Μηνά)

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ !
ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΜΕ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΛΑΪΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΕΕ, ΔΝΤ

Στην τελική ευθεία η συμφωνία κυβέρνησης - «θεσμών». Μέχρι τις 11 Απρίλη οι εκπρόσωποι των δανειστών και η κυβέρνηση θα καταλήξουν στις πολυτελείς αίθουσες του Χίλτον και στους διαδρόμους των υπουργείων τα νέα αντεργατικά – αντιλαϊκά μέτρα με ένα και μόνο στόχο: να βαθύνουν ακόμα περισσότερο τις αντιδραστικές τομές σε ασφάλιση-εργασία. Να αρπάξουν από τους ήδη καθημαγμένους εργαζόμενους έως και 5,5 δις για να καλύψουν το «δημοσιονομικό κενό».(Η κυβερνητική εκπρόσωπος "μοίρασε" και το βάρος ισόποσα λέγοντας ότι 1,8 δισ. ευρώ θα προέλθουν από την άμεση φορολογία, 1,8 δισ. ευρώ από τις αλλαγές στο ασφαλιστικό και άλλα 1,8 δισ. ευρώ από την έμμεση φορολογία).
Στο ασφαλιστικό, στο φορολογικό, στα «κόκκινα δάνεια», στις ιδιωτικοποιήσεις, αυτά που φαίνεται ότι έχουν ήδη προσυμφωνηθεί είναι εφιαλτικά.
Η επεξεργασία για το «κλείδωμα» του αντιασφαλιστικού τερατουργήματος συνεχίζεται. Επιβεβαιώνεται απ’ ότι φαίνεται ότι τα τελικά μέτρα θα είναι πολύ χειρότερα από αυτά που η κυβέρνηση έδωσε ως «πρόταση» στους θεσμούς. «Κάποιοι πρέπει να πληρώσουν για να διασφαλιστεί η καταβολή των συντάξεων τα επόμενα χρόνια», λένε κορυφαία κυβερνητικά στελέχη. Μόνο που αυτοί που καλούνται να πληρώσουν δεν είναι όσοι καταληστεύουν τα ασφαλιστικά ταμεία ή το κεφάλαιο που απολαμβάνει προκλητικές φοροαπαλλαγές. Θα είναι για μια ακόμα φορά οι εργαζόμενοι, νέοι και παλιοί, που θα δουν τις συντάξεις τους να μετατρέπονται στην κυριολεξία σε …προνοιακό επίδομα!
Ασφαλιστικό. Αυτά που δείχνουν να έχουν «κλειδώσει» είναι η μείωση του ποσού της εθνικής σύνταξης από τα 384 ευρώ (που είχε προσδιοριστεί αρχικώς) στα 350 ευρώ ή και χαμηλότερα για ασφάλιση 20 ετών. Σε περιπτώσεις συνταξιοδότησης προ της 20ετίας (15-20 έτη ασφάλισης), το ποσό της εθνικής σύνταξης μπορεί να είναι χαμηλότερο από 300 ευρώ. Τα ποσοστά αναπλήρωσης της αναλογικής σύνταξης θα είναι ακόμα πιο κάτω από τα χαμηλά ποσοστά αναπλήρωσης που προβλέπονται από το αρχικό σχέδιο νόμου. Φαίνεται να κλειδώνει ποσοστό μικρότερο κι από το 0,8% για τα 15-25 χρόνια ασφάλισης. Συζητιούνται οριζόντιες μειώσεις 7% στις επικουρικές και μειώσεις από 20% - 30% στα εφάπαξ του Δημοσίου ενώ ήδη αποφάσισαν τη νέα περικοπή (κατά 32,5%) του μερίσματος του ΜΤΠΥ. Όσο για την περίφημη «προσωπική διαφορά» μετά τον επαναϋπολογισμό των συντάξεων μέχρι το 2018 θα εξαρτάται από το αν θα τηρείται το πρόγραμμα περιστολής της συνταξιοδοτικής δαπάνης με έλεγχο και επαναξιολόγηση το 2017...!
Φορολογικό μέτωπο= η ληστεία του αιώνα! Ό,τι δεν πρόλαβαν να αφανίσουν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ θα το μαζέψει η κυβέρνηση  ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που βάζει στο στόχαστρο όσους μισθούς ξεπερνούν τα 1.500 ευρώ και μάλιστα μικτά! Εισοδήματα 10.000-20.000 ευρώ (π.χ. η μεγάλη μάζα των εκπαιδευτικών) θα δουν αύξηση της φορολογίας μέσω της αύξησης του συντελεστή φορολόγησης κατά 22%. Το αφορολόγητο θα βρεθεί στα 9.100 από τα 9.550 που είναι σήμερα. Από την άλλη, το 1,8 δις των έμμεσων -βαθιά αντιλαϊκών- φόρων καταρρίπτει τα περί «θα πληρώσουν οι πλούσιοι».
Η δημόσια παιδεία πάει κατά …διαλόγου. Με επιστολές προς τους συλλόγους διδασκόντων και προσκλήσεις προς ΔΟΕ-ΟΛΜΕ ο υπουργός Παιδείας προσπαθεί να δείξει πρόσωπο «επικοινωνίας» και «διαλόγου» με την εκπαιδευτική κοινότητα. Την ίδια στιγμή φέρνει «διεθνείς εμπειρογνώμονες» που έχουν σχέση με ιδιωτικές εταιρείες ή έχουν επιβάλλει νεοφιλελεύθερες πολιτικές (π.χ. η πρώην υπουργός παιδείας της Πορτογαλίας, χαϊδεμένο παιδί του ΟΟΣΑ, η πολιτική της οποίας πυροδότησε τις μεγαλύτερες εκπαιδευτικές κινητοποιήσεις στην Πορτογαλία τα τελευταία χρόνια).
Οι διορισμοί που «υπόσχεται» ο υπουργός Παιδείας σκοντάφτουν στη σκληρή πραγματικότητα του τρίτου μνημονίου που και ο ίδιος έχει ψηφίσει και στα αποτελέσματα της «αξιολόγησης. Η πιθανή προοπτική μηδενικών ή ελάχιστων διορισμών και φέτος και η έλλειψη πιστώσεων για προσλήψεις φέρνει πιο κοντά την υλοποίηση αντιδραστικών σχεδίων διαχείρισης του υπάρχοντος προσωπικού για την κάλυψη των κενών και την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών καθώς και στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών.
Η εφαρμογή των οδηγιών της ΕΕ και του ΟΟΣΑ που προσυπέγραψαν στο 3ο Μνημόνιο είναι «ήδη εδώ». Προετοιμάζεται αλλαγή στο σύστημα πρόσληψης με ψαλίδισμα της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών, με νέα αμφισβήτηση των πτυχίων (παιδαγωγική επάρκεια), με ισοπέδωση των ειδικοτήτων, με εμφάνιση νέων, ακόμα χειρότερων ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
Παρά το γεγονός ότι πάνω από 40 Σύλλογοι ΠΕ και 35 ΕΛΜΕ, έχουν ήδη καταγγείλει τον προσχηματικό μνημονιακό «διάλογο», η πλειοψηφία των ΔΣ, ΔΟΕ και ΟΛΜΕ επιλέγουν τη συμμετοχή/συνενοχή σε αυτόν και επομένως τη συνευθύνη στα τελικά του αποτελέσματα.
Πρόσφυγες-μετανάστες. Όλα αυτά γίνονται στον απόηχο της επαίσχυντης συμφωνίας ανάμεσα στην ΕΕ και την Τουρκία για τους πρόσφυγες και μετανάστες, την οποία συνυπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ενώ πριν λίγο καιρό αποδέχτηκε την παρουσία του ΝΑΤΟ και της FRONTEX στο Αιγαίο. Παρουσία που εντείνει τον κίνδυνο επέκτασης του πολέμου και αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Μαζί με τους χιλιάδες πρόσφυγες που πνίγονται στα νερά του Αιγαίου, που βουλιάζουν στις λάσπες της Ειδομένης και στοιβάζονται στα κατ’ ευφημισμό «κέντρα φιλοξενίας», κηδεύτηκαν και τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών (καταστρατηγούνται δικαιώματα κατοχυρωμένα εδώ και δεκαετίες από διεθνείς συμβάσεις και συνθήκες, υπάρχουν ασφυκτικοί περιορισμοί στο δικαίωμα του ασύλου, με όσους δεν υποβάλλουν αίτημα να θεωρούνται παράνομοι μετανάστες και να επιστρέφονται άρον-άρον στην Τουρκία που χαρακτηρίζεται «τρίτη ασφαλής χώρα»!) Στον απόηχο επίσης, της δολοφονικής επίθεσης στις Βρυξέλλες, στην οποία η ΕΕ απαντά με περισσότερη καταστολή, αστυνομοκρατία και στρατοκρατία, δυναμώνουν οι ρατσιστικές και ξενοφοβικές φωνές σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αντιλαμβάνεται ότι τα παραπάνω δεν θα είναι εύκολο να περάσουν. Η απεργία στις 4 Φλεβάρη, οι μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις, οι κινητοποιήσεις των αυτοαπασχολούμενων και των επαγγελματιών, των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, των ανέργων, των συνταξιούχων και της νεολαίας της έδωσαν το μήνυμα ότι δεν έχει την κοινωνική ανοχή που φανταζόταν. Ότι η κοινωνία είναι ένα καζάνι που βράζει. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν αντέχουν ακόμα μεγαλύτερη χειροτέρευση των συνθηκών ζωής τους. (Παρόλα αυτά δείχνουν αξιοθαύμαστη αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και στους μετανάστες, δημιουργώντας «αντίπαλο δέος» και μην επιτρέποντας στις ρατσιστικές, φασιστικές φωνές να ακούγονται δυνατά).
Το ίδιο συνειδητοποιεί και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Βλέποντας στις αρχές Φλεβάρη να ανοίγουν δρόμοι αντίστασης που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια σοβαρή ρήξη με τα σχέδια κυβέρνησης-ΕΕ, αποφάσισε άρον – άρον να κλείσει οποιαδήποτε διαδικασία θα μπορούσε να κινηθεί σε αυτή την κατεύθυνση.
Η ΓΣΕΕ με ένα προκλητικό Συνέδριο διακοπών(!) στη Ρόδο, συνέχισε να βρίσκεται μακριά και απέναντι από τα εργατικά συμφέροντα, όπως και η ΑΔΕΔΥ απέχοντας ουσιαστικά δυο μήνες από οποιαδήποτε αγωνιστική δράση.
Η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ με την ψήφο όλων των άλλων δυνάμεων, υλοποιώντας τον «αγωνιστικό» σχεδιασμό του ΠΑΜΕ, αρνήθηκε να υιοθετήσει ένα δυναμικό προσανατολισμό οργάνωσης των εργαζομένων (καταλήψεις κυβερνητικών κτηρίων, συλλαλητήριο στις αρχές Απρίλη που επιστρέφουν οι δανειστές, 48ωρη απεργία στις 6-7/4 και κλιμάκωσημε απεργία μάχης με παράλληλες δυναμικές ενέργειες) στην προοπτική αποτροπής της κατάθεσης του νομοσχεδίου. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται οι πλειοψηφίες των ΔΣ ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, ακολουθώντας κατά γράμμα τις αποφάσεις της ΑΔΕΔΥ.
Επειδή οι εργαζόμενοι δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε με τετελεσμένα… Επειδή δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στο σύστημα και στους εκπροσώπους του να επενδύουν στο φόβο, στην αίσθηση της παντοδυναμίας τους, στο ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος… Επειδή τα Μνημόνια, η εξυπηρέτηση του Χρέους, η ΕΕ δεν είναι μονόδρομος...
Είναι ανάγκη τώρα, μέσα από τα σωματεία και τις συνελεύσεις μας, με τις κινητοποιήσεις και τις διαδηλώσεις μας, με την αποφασιστικότητα και τη μαχητικότητά μας να αποδείξουμε ότι μπορούμε να δώσουμε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το μήνυμα ότι δεν μπορεί να παίζει άλλο με τις ζωές μας, ότι μπορούμε να κάνουμε το φόβο να αλλάξει στρατόπεδο. Είναι ανάγκη, να συγκροτηθεί ένα ευρύ κοινωνικοπολιτικό μέτωπο, ρήξης και ανατροπής  με την ΕΕ, το ΔΝΤ, την κυβέρνηση και τις μνημονιακές πολιτικές.
Συνεχίζουμε ανυποχώρητα στο δρόμο του παλλαϊκού ξεσηκωμού της 4ης Φλεβάρη!
Όλοι και Όλες, Πέμπτη 7 Απρίλη στις κατά τόπους απεργιακές συγκεντρώσεις ενάντια στη διαπραγμάτευση τρόικας – κυβέρνησης!
Καλούμε όλα τα σωματεία και τους συλλόγους της Λευκάδας να προχωρήσουμε σε τοπικούς συντονισμούς και σε εκδήλωση αγωνιστικών πρωτοβουλιών.
Αποφασιστική απεργιακή κλιμάκωση για να ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΛΑΪΚΟ ΕΚΤΡΩΜΑ!

8 Μάρτη: Παγκόσμια μέρα της Γυναίκας

Στις 8 Μάρτη του 1857 οι εργάτριες στα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Ν. Υόρκης ξεχύθηκαν στους δρόμους ζητώντας να δουλεύουν 10, αντί για 16 ώρες και ν’ αμείβονται με μεροκάματα ίσα με εκείνα των ανδρών. Χτυπώντας άγρια η κυβέρνηση των ΗΠΑ έπνιξε στο αίμα τις απεργιακές διαδηλώσεις. Η καθιέρωση της 8ης Μάρτη ως Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας, μετά από πρόταση της Κλάρα Τσέτκιν στη Β΄ Διεθνή Συνδιάσκεψη σοσιαλιστριών γυναικών, το 1910, συνδέεται γενικότερα με την ανάπτυξη των αγώνων της εργατικής τάξης.
8 Μάρτη 2016. Η διπλή καταπίεση της γυναίκας στο καπιταλιστικό σύστημα δε συνεχίζεται απλώς. Προβάλλει αδυσώπητα την ταξική της ουσία. Εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια ανά τον κόσμο βιώνουν την παραβίαση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων: στέρηση της εκπαίδευσης, της ελεύθερης σκέψης, έκφρασης και δράσης, τον εξαναγκασμό σε σκληρή, εργασία, την ανέχεια, τη φτώχια, την κακοποίηση, τον πόλεμο...Τις συνθήκες ζωής των γυναικών στον βάρβαρο καπιταλισμό της κρίσης τις αντικρίζουμε καθημερινά στο πρόσωπο της εργαζόμενης γυναίκας, της μερικά απασχολούμενης, της απολυμένης, της άνεργης, της αγρότισσας, της μετανάστριας…
Σήμερα, αυτός ο κόσμος του κεφαλαίου, της Ε.Ε., του ευρώ, του Δ.Ν.Τ., των μνημονίων, της άγριας λιτότητας, των απάνθρωπων περικοπών στις δημόσιες και κοινωνικές δαπάνες, της βάρβαρης κατάργησης εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων κατακτημένων με θυσίες, του πολέμου, της πείνας και της κοινωνικής εξαθλίωσης, της ψευτιάς και της υποκρισίας των αστικών κυβερνήσεων είναι φυλακή …αλλά δεν είναι μονόδρομος.
Οι αγώνες των εργατριών του 1857 έρχονται ξανά και ξανά -ως εφιάλτες για τους καπιταλιστές, αλλά ως ολοζώντανο και ολόφρεσκο όραμα για τους ανά τη γη καταπιεσμένους- να θυμίσουν  ότι το δικαίωμα στη δουλειά, στη μόρφωση, στη ζωή, στην ειρήνη για μια κοινωνία της εργατικής χειραφέτησης, της κοινωνικής απελευθέρωσης, των ίσων δικαιωμάτων αντρών και γυναικών, της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, πραγματώνεται με τον έναν και μοναδικό αλλά ωραιότερο τρόπο…

Τρίτη 1 Μαρτίου 2016

Πραξικόπημα της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ - ΣΥΝΕΚ) στη ΓΣ προέδρων για να συμμετέχουν στο διάλογο της κυβέρνησης



ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ) ΣΤΗ ΓΣ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ
ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Με μόνο 15 ΕΛΜΕ υπέρ του διαλόγου, από τις 68 που ψήφισαν στην τελευταία ΓΣ των Προέδρων θεωρεί ότι νομιμοποιείται η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ, να συμμετέχει στη φιέστα «εθνικού διαλόγου» της κυβέρνησης.
Σε ψηφοφορία της ΓΣ προέδρων (27/02/2016), τέθηκε ψήφισμα κατά του κυβερνητικού διαλόγου που είχε υπογραφεί αρχικά από 31 ΕΛΜΕ. Σε σύνολο 68 ΕΛΜΕ καταμετρήθηκαν 34 ΕΛΜΕ κατά του διαλόγου, 15 ΕΛΜΕ υπέρ και 19 ΕΛΜΕ λευκό. Σε αυτό το αποτέλεσμα η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ, δέχτηκε να συνυπολογιστούν οι ψήφοι προέδρων ΕΛΜΕ που είχαν αποχωρήσει (Μαγνησίας, Κικλίς) και δεν ήταν κατά του διαλόγου, παραβλέποντας ότι είχαν αποχωρήσει κι άλλοι πρόεδροι που υπέγραφαν το ψήφισμα κατά του διαλόγου (Ευρυτανίας, Ηλείας). Πρόεδρος ΕΛΜΕ (Γ Αθήνας) ψήφισε λευκό ενώ η απόφαση του σωματείου του ήταν για απόρριψη του κυβερνητικού διαλόγου. Παρόλα τα μαγειρέματα επειδή το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν οριακό και υπήρχαν ενστάσεις, πρόεδρος και γραμματέας του ΔΣ της ΟΛΜΕ διέλυσαν τη ΓΣ, λέγοντας ότι τα υπόλοιπα θα συζητηθούν στο ΔΣ.
Ο γενικός γραμματέας μάλιστα, της ΟΛΜΕ, βιάστηκε κατόπιν τούτων να ανακοινώσει στο ESOS ότι «η ΓΣ των προέδρων ενέκρινε τη συμμετοχή της ΟΛΜΕ, στο διάλογο, απορρίπτοντας ψήφισμα των παρατάξεων ΠΑΜΕ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ». Διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα, καθώς το ψήφισμα είχε κατατεθεί από 31 ΕΛΜΕ μετά από αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων και ΔΣ. Βγαίνοντας κυβερνητικότερος της κυβέρνησης στην υπεράσπιση της επιλογής του διαλόγου και ταυτίζοντας τις αποφάσεις ΓΣ και ΔΣ των ΕΛΜΕ με συγκεκριμένες παρατάξεις. Θεωρούμε απαράδεκτη αυτή την τακτική.
Κατόπιν τούτων το ΔΣ της ΟΛΜΕ δεν νομιμοποιείται να συμμετέχει στον προσχηματικό διάλογο της κυβέρνησης επικυρώνοντας τις αντιδραστικές αλλαγές που προωθεί. Στο βαθμό που το κάνει, δρα πραξικοπηματικά απέναντι στον κλάδο, τα δικαιώματα και τις διαδικασίες του. Το εκπαιδευτικό κίνημα θα επιμείνει στη γραμμή υπεράσπισης των εργατικών και μορφωτικών δικαιωμάτων σε σύγκρουση με την αντιλαική πολιτική κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΕΕ, ΔΝΤ.
Όχι στο θέατρο διαλόγου. Τη συναίνεσή μας στο «φόνο» του λαού μας και της εκπαίδευσης δεν θα την έχετε.
Συνεχίζουμε τον αγώνα! Οργανωμένα! Αποφασιστικά!

Δημήτρης Καρυώτης, πρόεδρος ΕΛΜΕ Α Δυτικής Αττικής (Θριάσιο – Μεγαρίδα – Ειδυλλία)
Γιάννης Σαμοίλης, πρόεδρος ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων – Ζεφυρίου Φυλής
Δημήτρης Κοταρίδης, πρόεδρος ΕΛΜΕ Ε Αθήνας
Μαυρέλης Μάκης, πρόεδρος ΕΛΜΕ Καλλιθέας – Νέας Σμύρνης – Μοσχάτου
Αντώνης Πέττας, πρόεδρος ΕΛΜΕ Γ Δυτικής Αττικής
Γιάννης Λαθήρας, πρόεδρος Γ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
Βασίλης Λιόντος, πρόεδρος ΕΛΜΕ Χανίων
Τάκης Διαμαντίδης, πρόεδρος ΕΛΜΕ Σάμου
Βασίλης Πετράκης, πρόεδρος ΕΛΜΕ Ικαρίας- Φούρνων